Oud en wijs genoeg?

wijsheid

Wat is wijsheid?

Ik ben op leeftijd aan het geraken. Dat gaat gepaard met allerlei kwaaltjes, pijntjes en ongemakken. ‘Wat je hebt, mag je houden’ grappen wij ‘oudjes’ tegen elkaar als het op één van de verjaardagen weer eens over de gezondheid gaat.

Ik verdedig mij tegen dit voortkabbelende verval met de gedachte (en die spreek ik ook uit) dat mijn wijsheid al maar groter is geworden. Wat een vracht aan ervaring. Wat een enorme hoeveelheid aan al dan niet dure levenslessen. Al die hoogstaande discussies, al die gesprekken die ik met anderen en mijzelf heb gevoerd. Al die jaren van nadenken (dat is natuurlijk een grote optelsom, hè). De honderden boeken die ik gelezen heb. De ontelbare conferenties, workshops en studiedagen die ik bezocht. Ik heb er zeker zo’n 40.000 uren aan actualiteitenrubrieken en journaals op zitten. Ik ben tientallen keren op mijn bek gegaan en ben evenzoveel keren vrolijk weer opgekrabbeld. Ik heb liefdes gevonden en verloren en zo verging het mij ook met vrienden, familie en kapitaal. Moet ik nog doorgaan? Is het niet allang duidelijk dat hier een man aan het woord is, die door het leven, in de armen van de wijsheid is gedreven? Niet omdat ik zo graag een wijs man wilde worden, maar omdat ik niet anders kon.

Ja, zo dacht ik er over tót Prof. Swaab aan mij verscheen en mij een ontstellend ontnuchterende mededeling deed: ‘Kerel, je bent helemaal de ouwe, je bent niets veranderd’.

Ik schijn qua karakterstructuur nog steeds dezelfde onvoldragen vrucht te zijn als die van een dikke 61 jaar geleden in mijn baar-moeder. Al die opinies en oordelen later over mijn karaktertje, het zijn eigenlijk oordelen over mijn brein. Ik en mijn brein vallen samen. De rest van mijn lichaam heeft slechts tot taak mijn brein in leven te houden en het volgende brein te creëren.

In al die jaren heb ik niets anders gedaan dan mijn gedrag een beetje aanpassen. De foute kantjes van mijn persoonlijkheid een beetje camoufleren, waar overigens nog steeds klachten over binnen komen.

Is daar nu al dat gedoe dat wij ‘het leven’ noemen voor nodig? Had dat niet wat efficiënter in elkaar gezet kunnen worden?

De troost van de wijsheid is hiermee wel helemaal vervallen. De reden van mijn bestaan, wat mij ooit een interessante vraag scheen, is nu wel gruwelijk duidelijk: Het heeft geen reden, er is slechts bestaan. Geen mooie ontwikkelingen in mijn persoonlijkheid. Geen diep gevoelde wijsheid die gerijpt is in de gistende vaten van het leven. Je wordt bedankt Swaab!

Een paar weken geleden kreeg ik van een goede vriend het boek ‘De vrije wil bestaat niet’ van de neurowetenschapper Victor Lamme. U begrijpt wel waar het naar toe gaat in dat boek. Wij kunnen er niets aan doen en dat blijkt uit talloze wetenschappelijke experimenten. De mens neemt maar zelden een bewuste beslissing. Veel meer zijn het bepaalde hersendelen en de wijze waarop die geprogrammeerd zijn, die bepalen wat er uiteindelijk gebeurt. Dat de goede man ‘Lamme’ heet verbaast mij niets.

Alles bij elkaar raad ik u het lezen van dit soort wetenschappelijk werk ten zeerste aan. De strekking van de theorieën is zinloosheid opwekkend en het mobiliseert een enorm verzet. U wilt er vast ook niet aan en gaat, net als ik, op zoek naar tegenargumenten. U ontwikkelt energie en creativiteit. U bedenkt slimmigheidjes om het gestelde tegen te spreken en het gezegde te ontkrachten. Geweldig waar je allemaal op uit kunt komen.

Voor dat je het weet ben je een illusie rijker.

One thought on “Oud en wijs genoeg?”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.