De aap uit de mouw

Lieve pap en mam,

Ja, dit zal jullie wel verrassen, een brief van je dochter, zoveel schrijf ik jullie niet. Ik praat liever. Al die woorden op papier, ik vind het maar eng. Het staat zo vast en zwart op wit.  Maar door het toch op te schrijven kunnen jullie rustig je gedachten laten gaan over wat ik jullie zeggen wil. Ik heb het ook met Jacques besproken.

Over een half jaartje gaat pap met pensioen. Hij heeft het hartstikke verdiend en Jacques en ik hopen dat er nog een prachtige tijd te gaan is voor jullie. Als geen ander weten wij hoe jullie ernaar uit hebben gezien om eindelijk eens de tijd voor jezelf te hebben en te genieten van het leven, zonder van alles te moeten. Vijf jaar geleden begon pap er al over: “ik zal blij zijn als ik eindelijk eens kan doen wat ik wil” en dat liedje zong hij met steeds een andere tekst. Op de laatste vier verjaardagen bij ons thuis heeft hij het eigenlijk over niets anders gehad. Hij heeft er hard genoeg voor gewerkt en jij ook hoor, mam. Jacques en ik gunnen jullie het allemaal van harte. Weet je nog de laatste keer in Amsterdam? We hadden met z’n tweeën in hartje Amsterdam een heerlijke ‘high tea’ bij Gartine of zo wat. Nou, dat leek jou ook wel, zo’n soort van lunchrestaurantje met een paar tafeltjes. Niet voor het geld, maar alleen voor de fun.

‘”Als pa gepensioneerd is, lijkt het mij heel leuk om zoiets te gaan doen,” zei je met de gloed van de voorpret al op je wangen. Ik kon aan je gezicht zien dat alle heerlijke taarten, die je door de jaren heen voor ons hebt gebakken, weer langs kwamen, maar nu voor de zaak, voor de gasten. Alleen het idee al, mam. Weet je wel dat je gewoon dag en nacht in de weer bent met zo’n zaak? En dan kom je echt aan niets anders meer toe, hoor. Als je het leuk vindt moet je het natuurlijk doen, maar hoe denkt pap daar eigenlijk over? Gaan jullie dat samen doen? Ik zie pap al rondlopen met dikke hangop met woudhoning en zelf gemaakte bosbessenchutney. Laat hij zijn plannen om naar een warm land te vertrekken zomaar vallen? Hij moest toch naar de Sancerre, heerlijke wijn trouwens, en een andere keer naar de Costa del Sol, terwijl hij Zeeland zeker niet uitsloot.

Enfin,  het gaat om jullie leven en jullie moeten natuurlijk gaan doen wat je leuk lijkt. Nogmaals we gunnen het jullie van harte en natuurlijk zijn jullie absoluut vrij om te doen en te laten wat je wil, maar waar zijn wij in dat mooie plaatje?

Ik ben nu vier maanden zwanger dus hopelijk zijn jullie over een klein halfjaartje opa en oma. En waar zijn opa en oma dan? Ergens in een Amsterdams steegje de gasten aan het verwennen? Of zijn ze misschien net bezig met de ochtendgymnastiek op het strand van Torremolinos? Wij weten het niet en eerlijk gezegd hebben wij er op gerekend dat jullie bij ons zouden zijn. We hebben daar nooit iets over afgesproken en wij willen ook geen beslag op jullie leggen, maar ………ja, wij hadden toch wel op jullie support gerekend. Jacques staat voor een belangrijke doorbraak in zijn carrière en het is maar helemaal de vraag of daar een parttime baan bij hoort. Jullie eigen dochter heeft eindelijk de positie waar jullie ook hard voor gewerkt hebben en met minder dan vier dagen hoef ik echt niet aan te komen. Twee dagen op de crèche en dan blijven twee dagen over. Ik kan moeilijk aan de vader van Jacques vragen of hij op ons kind wil passen. Die man is een weduwnaar en 72!

Het klinkt allemaal vreselijk lullig mam. Het lijkt wel of we nu al met ons kind lopen te leuren en dat willen wij helemaal niet. Het is niet alleen de oppas ( weet je trouwens dat je daar als oppasopa en oma ook geld voor kan krijgen?) maar ik zou het vreselijk vinden als ik niet af en toe bij je binnen zou kunnen lopen. En Jacques kan altijd zo fijn met pap over het werk praten. Eigenlijk hebben wij er ook naar uitgekeken dat jullie wat meer vrije tijd zouden hebben. Dat jij niet meer de hele dag met het huishouden bezig bent en pap niet voortdurend met zijn werk. Wat een heerlijke tijd zou dat gaan worden!  Pap, die niet meer op de meest onmogelijke tijden wordt opgeroepen om ergens in het land bijstand te verlenen. Gezellig samen eten in plaats van in je eentje op hem te zitten wachten. De tijd voor jezelf! Die ga je toch niet helemaal vol plempen met andere activiteiten, mam. Jullie moeten het echt rustiger aan gaan doen. Je wordt ook een dagje ouder. Geniet van je kleinkinderen, wie weet hoe kort de tijd samen nog is. Ach verdorie, daar wil ik niet eens aan denken.

Nou mam, het is misschien niet leuk voor jullie, maar ik ben blij dat ik het eindelijk gezegd heb. Het zat ons al lang dwars en we zijn echt bezorgd over hoe dat nu verder moet.

Praat er eens met pap over, dan wordt het in ieder geval duidelijker waar wij wel en niet op kunnen rekenen. Voorlopig is het nog niet zo ver, dus we hebben nog even de tijd om het goed te regelen.

Heel veel liefs en kusjes van Gerdien, ook van Jacques, ook aan pap.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *